noscript image for google
<h2>Κέντρο Ιατρικής Εμβρύου</h2><p>Νικολετάκης Χ.Γεώργιος</p> <h2>Κέντρο Ιατρικής Εμβρύου</h2><p>Νικολετάκης Χ.Γεώργιος</p> <h2>Κέντρο Ιατρικής Εμβρύου</h2><p>Νικολετάκης Χ.Γεώργιος</p>
Previous Next
Καρκίνος Μαστού
Καρκίνος Μαστού
Εξωσωματική Γονιμοποίηση, Ορμόνες και Καρκίνος Μαστού
 
Πάρα πολύ συχνά μας ρωτούν γυναίκες που πρόκειται να υποβληθούν σε εξωσωματική γονιμοποίηση για τον κίνδυνο που υπάρχει να εμφανίσουν καρκίνο μαστού λόγω των ορμονών που θα πάρουν στα πλαίσια της διέγερσης των ωοθηκών.
 
Στην εξωσωματική γονιμοποίηση ο γυναικολόγος χορηγεί στην ασθενή γοναδοτροπίνες, ορμόνες δηλαδή που διεγείρουν τις ωοθήκες προκειμένου να παράγουν πολλά ωάρια και όχι ένα όπως κάθε μήνα. Στην ουσία πρόκειται για παραλλαγή των ορμονών που παράγει ο εγκέφαλος της γυναίκας για την παραγωγή ωαρίων, αλλά σε μεγαλύτερη δόση.
 
Οι γοναδοτροπίνες χορηγούνται μόνο για διάστημα 10-12 ημερών και εάν χρειαστεί η θεραπεία επαναλαμβάνεται σε διάστημα όχι μικρότερο των 3 μηνών.
 
Όλες οι μέχρι σήμερα μελέτες, οι οποίες έχουν διενεργηθεί σε βάθος πολλών ετών κα με συνολικό δείγμα δεκάδων χιλιάδων γυναικών, αποδεικνύουν ότι δεν υπάρχει επιπλέον κίνδυνος από τη λήψη των γοναδοτροπινών.
 
Συγκεκριμένα δεν υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος για εμφάνιση καρκίνου του μαστού σε γυναίκες οι οποίες έχουν υποβληθεί σε θεραπεία εξωσωματικής γονιμοποίησης, σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη γυναίκα παρόμοιας ηλικίας.
 
Επιπλέον αποδείχθηκε ότι οι γυναίκες που υποβάλλονται σε θεραπεία εξωσωματικής γονιμοποίησης, ακριβώς επειδή παρακολουθούνται από γυναικολόγο και ελέγχονται πιο συχνά, εάν εμφανίσουν καρκίνο μαστού, αυτός διαγιγνώσκεται σε πρώιμο στάδιο και αυτές έχουν σημαντικά καλύτερα ποσοστά επιβίωσης από άλλες γυναίκες.
 
Παρακέντηση μαστού – FNA (fine needle aspiration)
 
Η παρακέντηση μαστού γίνεται σχεδόν πάντα με υπερηχογραφικό έλεγχο και αφορά σε ευρήματα του μαστού για τα οποία πρέπει να έχουμε πληροφορίες όχι μόνο απεικονιστικές , αλλά και για το είδος των κυττάρων τους.
 
Αφορά δηλαδή κύστες ή συμπαγή στοιχεία τα οποία τρυπάμε με μια λεπτή βελόνα και αναρροφούμε μέρος του περιεχομένου τους προκειμένου, μετά από κυτταρολογική εξέταση να μάθουμε να είναι κακοήθη. Πολλές φορές η πληροφορία που παίρνουμε είναι σημαντική τόσο για το αν πρέπει να αφαιρέσουμε την επίμαχη βλάβη, όσο και για το τι είδους επέμβαση θα πραγματοποιηθεί για την αφαίρεσή της.
 
Παλαιότερα υπήρχαν ερωτηματικά για το αν η παρακέντηση μπορεί να διασπείρει κακοήθη κύτταρα μιας βλάβης και να επιδεινώσει ην εξέλιξη ενδεχόμενου καρκινώματος. Μετά από εκτεταμένες και επανειλημμένες έρευνες τα ερωτήματα αυτά έχουν πλέον απαντηθεί και έχει κριθεί ότι δεν υπάρχει περεταίρω κίνδυνος για μια γυναίκα από τον ήδη υπάρχοντα λόγω της βλάβης που έχει στο μαστό της.
 
Με λίγα λόγια η παρακέντηση μορφωμάτων του μαστού είναι ασφαλής εφόσον γίνεται υπό τις κατάλληλες προϋποθέσεις και μας παρέχει σημαντικότατες πληροφορίες για τον τρόπο αντιμετώπισης πιθανών ευρημάτων.
 
Καρκίνος Μαστού και θηλασμός
 
Ο θηλασμός είναι μια εξαιρετική διαδικασία ή οποία χορηγεί στα βρέφη τις απαραίτητες θρεπτικές ουσίες όχι μόνο για τα πρώτα στάδια της ζωής , αλλά τουλάχιστον για τους πρώτους 6 μήνες.
 
Πολλές μελέτες έχουν αποδείξει επίσης ότι οι γυναίκες που θηλάζουν έχουν μικρότερη πιθανότητα να αναπτύξουν καρκίνο του μαστού στο μέλλον.
 
Η πραγματικότητα είναι ότι για να έχει μια γυναίκα τα ευεργετικά αποτελέσματα του θηλασμού όσον αφορά την πρόληψη του καρκίνου του μαστού πρέπει να θηλάζει τουλάχιστον 13 μήνες το παιδί της.
 
Το δεδομένο αυτό ανατρέπει τα δεδομένα που ο γυναικολόγος γνώριζε μέχρι σήμερα. Από την άλλη πλευρά δεν πρέπει να απογοητεύει τις γυναίκες, οι οποίες ξέρουν ότι παρέχουν στα παιδιά τους την καλύτερη τροφή μέχρι την ηλικία των 6 μηνών.
 
Εγκυμοσύνη και καρκίνος μαστού
 
Ευτυχώς είναι λίγες οι φορές όπου έχουμε καρκίνο του μαστού κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Γενικά η διάγνωσή του από το γυναικολόγο είναι δύσκολη καθώς οι μαστοί στην εγκυμοσύνη είναι σε τάση λόγω των ορμονών.
 
Η αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού σε μια τέτοια περίπτωση εξαρτάται από το τρίμηνο της εγκυμοσύνης που διανύεται.
 
Στο 1ο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, μέχρι δηλαδή τη 13η εβδομάδα, ο γυναικολόγος κατά κανόνα προχωρά σε διακοπή της κύησης και χειρουργική αντιμετώπιση του καρκίνου.
 
Στο 2ο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, μέχρι την 24η εβδομάδα, μπορούμε συχνά, υπό τις κατάλληλες προϋποθέσεις να κάνουμε χειρουργική αφαίρεση – ογκεκτομή ή μαστεκτομή. Ειδικά μετά ην 16η εβδομάδα της εγκυμοσύνης έχει αποδειχθεί ότι είναι ασφαλές για το έμβρυο να πάρει ή έγκυος ακόμα και χημειοθεραπεία.
 
Στο 3ο τρίμηνο της κύησης ο γυναικολόγος ακολουθεί την ίδια τακτική με το 2ο τρίμηνο, με τη διαφορά ότι μετά την 32η εβδομάδα μπορούμε με σχετική ασφάλεια να γεννήσουμε το μωρό και να προχωρήσουμε στην ενδεδειγμένη θεραπεία – μαστεκτομή, ογκεκτομή, χημειοθεραπεία, ακτινοβολία.
 
Περιττεύει να τονίσουμε ότι όλες οι παραπάνω τακτικές αποφασίζονται πάντα σε συνάρτηση με συντρέχοντες παράγοντες όπως η ηλικία της μητέρας, εάν έχει ήδη παιδιά, το είδος και το μέγεθος του όγκου κλπ.